Van campagne naar beweging in de sector | Een blog van Jesse Vermeulen

In de eerste maanden na mijn aantreden bij A&O Waterschappen heb ik mij ondergedompeld in de waterschapssector. Gaandeweg is een duidelijk beeld ontstaan van hoe de sector werkt en wat haar kenmerkt.

Wat daarbij opvalt, is de hoge mate van expertise en de maatschappelijke impact die essentieel is voor het functioneren van Nederland. De opgaven zijn duidelijk, het werk is betekenisvol en de betrokkenheid binnen de organisaties is groot. De individuele waterschappen opereren als zelfstandige organisaties, verschillend in grootte, maar met een vergelijkbare impact in hun eigen gebied. 

Tegen die achtergrond is er door mijn voorganger en verschillende sectorpartijen op een doordachte manier invulling gegeven aan die gezamenlijke opgave. Er is een vertrekpunt geformuleerd dat verbindend werkt en breed inzetbaar is: de arbeidsmarktcampagne ‘Er is werk aan het water’.

Deze campagne, gedragen door A&O Waterschappen, waterschappen en zowel werkgevers- als werknemersorganisaties, werd in 2025 gelanceerd als vervolg op een sectorbreed imago-onderzoek. Het doel was helder: het werk bij waterschappen zichtbaarder maken en de sector als werkgever sterker positioneren. 

In de eerste campagnefase is dat doel in belangrijke mate bereikt. In korte tijd zijn miljoenen Nederlanders bereikt en is de campagne binnen de sector breed en positief ontvangen. 

De betekenis van ‘Er is werk aan het water’ reikt inmiddels verder dan zichtbaarheid alleen. Wat begon als een arbeidsmarktcampagne, ontwikkelt zich steeds meer tot een katalysator voor samenwerking. Het laat zien wat er mogelijk is wanneer er wordt gewerkt vanuit een gedeeld vertrekpunt, zonder dat individuele organisaties hun eigenheid verliezen.

Daarmee komt een volgende fase in beeld. Niet langer alleen de vraag hoe een campagne effectief kan zijn, maar wanneer een initiatief uitgroeit tot iets duurzamers.

Een beweging ontstaat niet door bereik alleen, maar door herkenning en eigenaarschap. Wanneer organisaties zich verbonden voelen met een gezamenlijk verhaal en daar actief aan bijdragen, verandert de dynamiek. Het initiatief wordt dan niet meer gezien als iets dat erboven hangt, maar als iets dat vanuit de sector zelf ontstaat en wordt gedragen. Die ontwikkeling vraagt echter niet om uniformiteit, maar om samenhang.

Juist wanneer individuele doelen worden verbonden aan een groter geheel, kunnen ze elkaar versterken. Dat vraagt om afstemming en het maken van keuzes die verder kijken dan de eigen organisatie, zonder dat ruimte voor eigen accenten verloren gaan.

De contouren van die ontwikkeling zijn zichtbaar. De basis ligt er, de eerste verbindingen zijn gelegd. De vraag die nu voorligt, is hoe deze lijn wordt doorgezet. Niet alleen in de vorm van campagnes, maar in de manier waarop de sector zich organiseert en positioneert.

Want juist in de balans tussen gezamenlijk optrekken en ruimte voor eigenheid ligt de sleutel voor verdere groei. Niet als optelsom van losse initiatieven, maar als een samenhangend geheel dat herkenbaar en toekomstbestendig is. Dit is pas het begin. De komende periode zal laten zien hoe deze ontwikkeling zich verder ontvouwt en welke rol de sector daarin gezamenlijk wil pakken.